پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

رباعیات

شمارهٔ ۱۵۱

دستش گل داغ از جگر ما چیده

یا ماه به دیده دست او مالیده

یا مهر سیاه‌پوش گردیده چو داغ

و آنگه به نیاز دست او بوسیده

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۳بنشین و به طوف قفس از دام برو
  2. شمارهٔ ۱۵۴موسی باش و شکفته از طور مشو
  3. شمارهٔ ۱۵۵دلاکی گشت از سرم موی زدای
  4. شمارهٔ ۱۵۶ای از گل اشک گشته مژگان آرای
  5. شمارهٔ ۱۵۷ای غم ز دلم چه شد زمانی بدر آی
  6. شمارهٔ ۱۵۸ای غم ز دلم اگر توانی بدر آی
  7. شمارهٔ ۱۵۹از عهد شکستن چو هوس نشکیبی
  8. شمارهٔ ۱۶۰ای عشق به تازه مرحمتها کردی
همه‌ی رباعیات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.