فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۶۰
ای عشق به تازه مرحمتها کردی
خود را و مرا گرم تمنا کردی
هر جرم که ما سیاهکاران کردیم
در آینه عفو تماشا کردی
فصیحی هروی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۶۲کاش این لب پر معجزه بر دوختمی
- شمارهٔ ۱۶۳ای صید غمت هنوز صد عربده‌جوی
- شمارهٔ ۱۶۴گر خار و خسی تو آتش تن می‌جوی
- شمارهٔ ۱۶۵ای غم که مسافر جهان پیمایی
- شمارهٔ ۱۶۶ای آنکه به هرزه راه شک می‌پویی
درباره‌ی فصیحی هروی
میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.