پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

رباعیات

شمارهٔ ۱۶۱

دل راز مرا رسه شکستن تا کی

بر خود در هر مراد بستن تا کی

بیرون جهان سراسری هم بد نیست

دلگیر درین خانه نشستن تا کی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶۳ای صید غمت هنوز صد عربده‌جوی
  2. شمارهٔ ۱۶۴گر خار و خسی تو آتش تن می‌جوی
  3. شمارهٔ ۱۶۵ای غم که مسافر جهان پیمایی
  4. شمارهٔ ۱۶۶ای آنکه به هرزه راه شک می‌پویی
همه‌ی رباعیات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.