پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۷

خوش آن که در آن حریم می‌بود رهم

هجر آمد و بنشاند به خاک سیهم

اکنون بی تو که جان به قربانت باد

خون جگرست جلوه‌گاه نگهم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲۹ما نقش هوس ز لوح هستی شستیم
  2. شمارهٔ ۱۳۰یک چند درین رسته پریشان گشتیم
  3. شمارهٔ ۱۳۱چون غنچه ازین باغ شتابان رفتیم
  4. شمارهٔ ۱۳۲با دوست به گل گشت گلستان رفتیم
  5. شمارهٔ ۱۳۳ترک غم آن نگار دلجو کردیم
  6. شمارهٔ ۱۳۴یک چند گل گلشن مقصود شدیم
  7. شمارهٔ ۱۳۵امشب که ز باغ حسن صد گل چیدیم
  8. شمارهٔ ۱۳۶در کار تو آه آتشینی داریم
همه‌ی رباعیات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.