پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۹

ما نقش هوس ز لوح هستی شستیم

وز خون رخ آرزوپرستی شستیم

ما روز ازل نشان آسوده دلی

از چهره به گریه‌های مستی شستیم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۱چون غنچه ازین باغ شتابان رفتیم
  2. شمارهٔ ۱۳۲با دوست به گل گشت گلستان رفتیم
  3. شمارهٔ ۱۳۳ترک غم آن نگار دلجو کردیم
  4. شمارهٔ ۱۳۴یک چند گل گلشن مقصود شدیم
  5. شمارهٔ ۱۳۵امشب که ز باغ حسن صد گل چیدیم
  6. شمارهٔ ۱۳۶در کار تو آه آتشینی داریم
  7. شمارهٔ ۱۳۷برخیز که از ناله سپاهی بکشیم
  8. شمارهٔ ۱۳۸کو خم که ز نعل واژگون جام کنیم
همه‌ی رباعیات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.