پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

غزلیات

شمارهٔ ۲۵۰ - تتبع خواجه

در خرابات مگو کام چه خواهد بودن

در رخ مغبچه و جام چه خواهد بودن

ساقیا جام می آغاز بکن چون کس را

نیست معلوم که انجام چه خواهد بودن

صبحدم جام چو خورشید به دستم ده ازانک

روشنم نیست که تا شام چه خواهد بودن

ایکه گویی ز کف ساقی گلچهره مگو

چه بود جز می گلفام چه خواهد بودن

جام می خواه که یک لحظه به کامی برسی

دانی آخر که بناکام چه خواهد بودن

من دعا گویم و گوید که مرادت چه بود

به جز از یک دو سه دشنام چه خواهد بودن

گویی از کعبه خیالت چه بود ای فانی

جز سوی کوی تو اسلام چه خواهد بودن

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۵۲ - تتبع خواجهبپوشان روی خویش از خرقه پوشان
  2. شمارهٔ ۲۵۳ - تتبع شیخز آتش عشق تو چون خاک شود منزل من
  3. شمارهٔ ۲۵۴ - تتبع مخدومساقی حیات بخشد چون باد نوبهاران
  4. شمارهٔ ۲۵۵ - تتبع خواجه حسنگرچه بلای خمار کرد فزون حزن من
  5. شمارهٔ ۲۵۶ - در طور مخدوممن هلاک از هجر و آن مه دلستان دیگران
  6. شمارهٔ ۲۵۷ - مخترعهست الف گفتیم آن بالا برید از ما سخن
  7. شمارهٔ ۲۵۸ - تتبع خواجهمی بایدت به دیر مغان آی و نوش کن
  8. شمارهٔ ۲۵۹ - اختراعتو گشتی کج کلاه جمله شاهان
همه‌ی غزلیات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.