پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

غزلیات

شمارهٔ ۲۴۹ - تتبع خواجه

ای شه صف‌شکنان خسرو ناوک‌فکنان

صد شکست از صف مژگان تو بر صف‌شکنان

تلخ‌کام از شکر لعل لبت نوش‌لبان

زهرخند از لب شیرین تو شیرین‌دهنان

از قدت پست شده سایه شمشادقدان

وز تنت لرزه چو سیماب به سیمین‌بدنان

خط سودای تو بر جبهه‌کشان سبزخطان

سنگ بیداد تو بر سینه‌زنان جورفنان

لب نهان کن ز رقیبان که نهان اولی‌تر

خاتم ملک سلیمان ز بر اهرمنان

بنده پیر مغانم که گه اهل نشاط

هست دُردی‌کش جام کرمش برهمنان

دوش از حالت پروانه سؤالی کردم

کز چه بر آتش سوزنده روی چرخ‌زنان؟

جام می گریه‌کنان گفت که دانی چه شود

جلوه‌گر در نظرت شعله جان‌سوز چنان؟

فانیا لاله‌صفت غرقه به خون رو که بسی است

هر طرف چون تو در این بادیه خونین‌کفنان

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۵۱ - تتبع امیر سهیلیتوان دلیر به خورشید آسمان دیدن
  2. شمارهٔ ۲۵۲ - تتبع خواجهبپوشان روی خویش از خرقه پوشان
  3. شمارهٔ ۲۵۳ - تتبع شیخز آتش عشق تو چون خاک شود منزل من
  4. شمارهٔ ۲۵۴ - تتبع مخدومساقی حیات بخشد چون باد نوبهاران
  5. شمارهٔ ۲۵۵ - تتبع خواجه حسنگرچه بلای خمار کرد فزون حزن من
  6. شمارهٔ ۲۵۶ - در طور مخدوممن هلاک از هجر و آن مه دلستان دیگران
  7. شمارهٔ ۲۵۷ - مخترعهست الف گفتیم آن بالا برید از ما سخن
  8. شمارهٔ ۲۵۸ - تتبع خواجهمی بایدت به دیر مغان آی و نوش کن
همه‌ی غزلیات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.