پرش به محتوای اصلی
بابافغانی بابافغانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۷

جام می و بزم عشرت از میخواران

فردوس جزای عمل هشیاران

نظاره ی سرو و ارغوان از یاران

عشاق و خیال آتشین رخساران

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹تا خار کند نزاع همسنگی گل
  2. شمارهٔ ۲۰از گلشن جان غرض گل روی تو بود
  3. شمارهٔ ۲۱یا رب سببی که آب حسرت نخورم
  4. شمارهٔ ۲۲یا رب بفقیری و جگر سوزی ما
  5. شمارهٔ ۲۳ای دل بهوس روزی ننهاده مخواه
  6. شمارهٔ ۲۴ایزد همه خلق و لطف بخشید ترا
  7. شمارهٔ ۲۵هر چند که خرقه ام شراب آلودست
  8. شمارهٔ ۲۶در میکده ها حکم جنونم کردند
همه‌ی رباعیات ←

بابافغانی درباره‌ی بابافغانی

بابا فغانی شیرازی از آخرین شاعران سبک عراقی در سدهٔ نهم هجری بود که برخی او را از پیشگامان سبک هندی و به ویژه سبک وقوع در شعر فارسی می‌دانند. و در جوانی به هرات سفر کرد و به ملاقات جامی رسید. از طریق او با عرفان آشنا شد. پس از چندی به آذربایجان و سپس به خراسان و فسا رفت و در آخر در طوس ساکن شد. در سال آخر عمر از میگسار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.