پرش به محتوای اصلی
بابافغانی بابافغانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۳

ای دل بهوس روزی ننهاده مخواه

با قسمت خود بساز و از غصه مکاه

صد سال نگردد بهزار آب سفید

رویی که بسیلی طمع گشت سیاه

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵هر چند که خرقه ام شراب آلودست
  2. شمارهٔ ۲۶در میکده ها حکم جنونم کردند
  3. شمارهٔ ۲۷گاهی ز هوای روز وصلیم نژند
  4. شمارهٔ ۲۸روزی دلم از پی سرانجام نشد
  5. شمارهٔ ۲۹چون مرغ سحر جناح گلفام گشود
  6. شمارهٔ ۳۰ای نظم تو نو گل گلستان خیال
  7. شمارهٔ ۳۱می نوش که شد چمن زر افشان ز خزان
همه‌ی رباعیات ←

بابافغانی درباره‌ی بابافغانی

بابا فغانی شیرازی از آخرین شاعران سبک عراقی در سدهٔ نهم هجری بود که برخی او را از پیشگامان سبک هندی و به ویژه سبک وقوع در شعر فارسی می‌دانند. و در جوانی به هرات سفر کرد و به ملاقات جامی رسید. از طریق او با عرفان آشنا شد. پس از چندی به آذربایجان و سپس به خراسان و فسا رفت و در آخر در طوس ساکن شد. در سال آخر عمر از میگسار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.