بابافغانی
شمارهٔ ۲۵
هر چند که خرقه ام شراب آلودست
سیل مژه ی ترم بخون پالودست
با آنکه دلم ز خلق ناخشنودست
نومید نیم که عاقبت محمودست
بابافغانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۷گاهی ز هوای روز وصلیم نژند
- شمارهٔ ۲۸روزی دلم از پی سرانجام نشد
- شمارهٔ ۲۹چون مرغ سحر جناح گلفام گشود
- شمارهٔ ۳۰ای نظم تو نو گل گلستان خیال
- شمارهٔ ۳۱می نوش که شد چمن زر افشان ز خزان
درباره‌ی بابافغانی
بابا فغانی شیرازی از آخرین شاعران سبک عراقی در سدهٔ نهم هجری بود که برخی او را از پیشگامان سبک هندی و به ویژه سبک وقوع در شعر فارسی می‌دانند. و در جوانی به هرات سفر کرد و به ملاقات جامی رسید. از طریق او با عرفان آشنا شد. پس از چندی به آذربایجان و سپس به خراسان و فسا رفت و در آخر در طوس ساکن شد. در سال آخر عمر از میگسار...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.