پرش به محتوای اصلی
عراقی عراقی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۰۰

دل پیشکش نرگس مستت آرم

جان تحفهٔ آن زلف چو شستت آرم

سرگردانم ز هجر، معلومم نیست

در پای که افتم که به دستت آرم؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۰۲امشب نظری بروی ساقی دارم
  2. رباعی شمارهٔ ۱۰۳ای دوست، بیا، که با تو باقی دارم
  3. رباعی شمارهٔ ۱۰۴در سر هوس شراب و ساقی دارم
  4. رباعی شمارهٔ ۱۰۵جانا، ز دل ار کباب خواهی، دارم
  5. رباعی شمارهٔ ۱۰۶اندر غم تو نگار، همچون نارم
  6. رباعی شمارهٔ ۱۰۷یارب، به تو در گریختم بپذیرم
  7. رباعی شمارهٔ ۱۰۸چون قصهٔ هجران و فراق آغازم
  8. رباعی شمارهٔ ۱۰۹بگذار، اگر چه رندم و اوباشم
همه‌ی رباعیات ←

عراقی درباره‌ی عراقی

شیخ فخرالّدین ابراهیم بن بزرگمهر متخلص به عراقی، عارف نامی و شاعر بلندآوازهٔ ایرانی، در اوایل قرن هفتم هجری در دهی در اطراف همدان به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم و فنون و کسب دانش، برای ادامه تحصیل به همدان رفت. سپس با جمعی از دراویش رهسپار هندوستان شد و به خدمت شیخ بهاءالدین زکریا درآمد و بعد از مدتی با دختر او ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.