پرش به محتوای اصلی
امامی هروی امامی هروی

رباعیات

شمارهٔ ۲

در عالم عشق طور، طور غم تست

در دور زمانه جور، جور غم تست

در ساغر دیده زان مدامست مرا

خونابه ی دل که دور، دور غم تست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴راهی ز زبان ما بدل پیوستست
  2. شمارهٔ ۵تا حاصل دردم سبب درمان گشت
  3. شمارهٔ ۶کی فتنه ی نرگس تو در خواب شود
  4. شمارهٔ ۷شیرین دهنت چون صفت جان دارد
  5. شمارهٔ ۸هرگه که دل خسته در آن می کوشد
  6. شمارهٔ ۹ز آن پیش مرا که روح در پرده شود
  7. شمارهٔ ۱۰نشناخته ای، ای دل بیدانش و درد
  8. شمارهٔ ۱۱بی روی تو، ای شیفته از روی تو خور
همه‌ی رباعیات ←

امامی هروی درباره‌ی امامی هروی

ملک‌الشعراء رضی‌الدین ابوعبدالله محمد بن ابی‌بکر بن عثمان هروی (وفات ۶۸۶ ه‍. ق) متخلص به امامی از شاعران ایرانی اوایل روزگار ایلخانی است. زادگاه او هرات بوده و مدح پادشاهان کرت را کرده است. او از شاعرانی است که در سدهٔ هفتم روش شاعران شرقی را در شعر خود حفظ کرد. وی با شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی، خواجه مجدالدین همگر، ش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.