عمادی شهریاری
شمارهٔ ۳۴
زهی بنای ارم ساحت بهشت امین
که هم بهشت برینی و هم سپهر برین
به لطف و نور بهشی به حسن و زیب ارم
به فر و قدر سپهری به طول و عرض زمین
گشاده صحن تو چون عرص روضه با نزهت
کشیده سقف تو چون سقف کعبه با تمکین
خجل ز روی زمین تو روی باغ بهار
روان ز رشک هوای تو اشک فروردین
ز هر قصیده که گویم تو را به هر یک بیت
بیابم از تو ده احسان ز چرخ صد تحسین