پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۶۱۵

ایخواجه توئی انک چو تو گرم روی

در مردی ورادی نبود هیچ گوی

دارم خرکی و هر شب از کاه دریغ

جو خواهد اگر چه می نیرزد بجوی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۱۷آن بت که بود رخش بهارو باغی
  2. شمارهٔ ۶۱۸ای جسته دوا از در هر بیماری
  3. شمارهٔ ۶۱۹ایدل ز پی حطام دنیای دنی
  4. شمارهٔ ۶۲۰از عمر ترا امید بر خور داری
  5. شمارهٔ ۶۲۱ایگوهر پاک از کدامین کانی
  6. شمارهٔ ۶۲۲در صورت ما جمال خود می‌بینی
  7. شمارهٔ ۶۲۳از حال من آگهی تو ای بار خدای
  8. شمارهٔ ۶۲۴آن نور که کونین بیاراست توئی
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.