پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۶۲۰

از عمر ترا امید بر خور داری

گر هست غم فقر بدل در ناری

روزیکه دهد دست بشادی گذران

شاید که دگر عمر چنان نکذاری

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۲۲در صورت ما جمال خود می‌بینی
  2. شمارهٔ ۶۲۳از حال من آگهی تو ای بار خدای
  3. شمارهٔ ۶۲۴آن نور که کونین بیاراست توئی
  4. شمارهٔ ۶۲۵از درد دلم اگر خبر داشته‌ای
  5. شمارهٔ ۶۲۶آمد ز چمن باد صبا مشکین بوی
  6. شمارهٔ ۶۲۷ایدل اگر آشفته یک یار شدی
  7. شمارهٔ ۶۲۸از آب حیات سبزه انگیخته‌ای
  8. شمارهٔ ۶۲۹ای بلبل گلشن فصاحت که توئی
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.