پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۶۲۴

آن نور که کونین بیاراست توئی

و آنشمع که پروانه از و خاست توئی

پیدا ز تو شد هستی هر هست که هست

وان هست که هستیش نه پیداست توئی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۲۶آمد ز چمن باد صبا مشکین بوی
  2. شمارهٔ ۶۲۷ایدل اگر آشفته یک یار شدی
  3. شمارهٔ ۶۲۸از آب حیات سبزه انگیخته‌ای
  4. شمارهٔ ۶۲۹ای بلبل گلشن فصاحت که توئی
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.