پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۶۰۰

دلدار مرا دید پریشان گشته

واله شده و بیسر و سامان گشته

با همنفسان خویش میگفت بطنز

کین ابن یمینست بدینسان گشته

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۰۲زنهار در سرای خود پیوسته
  2. شمارهٔ ۶۰۳او شاه منست و من مرا ورا بنده
  3. شمارهٔ ۶۰۴کو بخت که از جهان بیابم بهره
  4. شمارهٔ ۶۰۵شاهی که بود نرم دل و آهسته
  5. شمارهٔ ۶۰۶شاها علم عفو تو افراشته به
  6. شمارهٔ ۶۰۷تا داد بکدخدای دادار بچه
  7. شمارهٔ ۶۰۸در عالم تحقیق کسی یابد راه
  8. شمارهٔ ۶۰۹رویت که بر اوست مظهر لطف اله
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.