پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۶۰۲

زنهار در سرای خود پیوسته

میدار بهر حال که باشی بسته

دراز پی بستن است وینخوش سخنیست

در بسته خداوند دراز غم رسته

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۰۴کو بخت که از جهان بیابم بهره
  2. شمارهٔ ۶۰۵شاهی که بود نرم دل و آهسته
  3. شمارهٔ ۶۰۶شاها علم عفو تو افراشته به
  4. شمارهٔ ۶۰۷تا داد بکدخدای دادار بچه
  5. شمارهٔ ۶۰۸در عالم تحقیق کسی یابد راه
  6. شمارهٔ ۶۰۹رویت که بر اوست مظهر لطف اله
  7. شمارهٔ ۶۱۰ای خجلت ماه ختنی جان منی
  8. شمارهٔ ۶۱۱ای دور شب فراق آخر بسر آی
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.