ابن یمین
شمارهٔ ۶۰۵
شاهی که بود نرم دل و آهسته
باشد همه کارهای ملکش بسته
گر خسرو سیاره جهانگیر شدست
ز آنست که تیغ میزند پیوسته
ابن یمین
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۶۰۷تا داد بکدخدای دادار بچه
- شمارهٔ ۶۰۸در عالم تحقیق کسی یابد راه
- شمارهٔ ۶۰۹رویت که بر اوست مظهر لطف اله
- شمارهٔ ۶۱۰ای خجلت ماه ختنی جان منی
- شمارهٔ ۶۱۱ای دور شب فراق آخر بسر آی
- شمارهٔ ۶۱۲ایدل ز جهان جان بسلامت بردی
- شمارهٔ ۶۱۳ای بر چمن باغ هنر سرو سهی
- شمارهٔ ۶۱۴آمد بعیادت برم آن سرو سهی
درباره‌ی ابن یمین
امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.