پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۶۰۷

تا داد بکدخدای دادار بچه

چون من عزبی کجاست بسیار بچه

لولی نیم اما بود اندر وطنم

چون بنگه لولیان بخروار بچه

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۰۹رویت که بر اوست مظهر لطف اله
  2. شمارهٔ ۶۱۰ای خجلت ماه ختنی جان منی
  3. شمارهٔ ۶۱۱ای دور شب فراق آخر بسر آی
  4. شمارهٔ ۶۱۲ایدل ز جهان جان بسلامت بردی
  5. شمارهٔ ۶۱۳ای بر چمن باغ هنر سرو سهی
  6. شمارهٔ ۶۱۴آمد بعیادت برم آن سرو سهی
  7. شمارهٔ ۶۱۵ایخواجه توئی انک چو تو گرم روی
  8. شمارهٔ ۶۱۶ای جود ترا حاتم طی گشته رهی
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.