پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۵۹۷

ای ابروی چون کمان تو پیوسته

جان و دل من بتیر محنت خسته

در چشم من ار نه عکس خالت بودی

گشتی بسرشک از او سیاهی شسته

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۹۹از مال تو سائلان نکاهند بده
  2. شمارهٔ ۶۰۰دلدار مرا دید پریشان گشته
  3. شمارهٔ ۶۰۱هر کو نظر افکند بر آن روی چو ماه
  4. شمارهٔ ۶۰۲زنهار در سرای خود پیوسته
  5. شمارهٔ ۶۰۳او شاه منست و من مرا ورا بنده
  6. شمارهٔ ۶۰۴کو بخت که از جهان بیابم بهره
  7. شمارهٔ ۶۰۵شاهی که بود نرم دل و آهسته
  8. شمارهٔ ۶۰۶شاها علم عفو تو افراشته به
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.