پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۴۳۲

شب تیره و صبح گشته روشن زافق

چون عارض دلدار ز پیروزه تتق

دریاب صبوح را و نومید مباش

کافزون ز شمارست بدادار طرق

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۳۴ای ریخته از شرم کفت ابر عرق
  2. شمارهٔ ۴۳۵این گنبد سبز از شفق مرجان رنگ
  3. شمارهٔ ۴۳۶با جمله هنروران بکین است فلک
  4. شمارهٔ ۴۳۷چون خواجه بشد چه نام باقی و چه ننگ
  5. شمارهٔ ۴۳۸دلدار من ار سر بفرازد چون چنگ
  6. شمارهٔ ۴۳۹مائیم و می روح فزا چون دم مشک
  7. شمارهٔ ۴۴۰ای پیکر تو گنج روان همه فضل
  8. شمارهٔ ۴۴۱دی شاه بتان سوار اسبی چون پیل
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.