پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۴۳۵

این گنبد سبز از شفق مرجان رنگ

دانی بچه ماند ایدل با فرهنگ

طاسیست زمردین مرصع بعقیق

جامیست جهان نما پر از باده و بنگ

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۳۷چون خواجه بشد چه نام باقی و چه ننگ
  2. شمارهٔ ۴۳۸دلدار من ار سر بفرازد چون چنگ
  3. شمارهٔ ۴۳۹مائیم و می روح فزا چون دم مشک
  4. شمارهٔ ۴۴۰ای پیکر تو گنج روان همه فضل
  5. شمارهٔ ۴۴۱دی شاه بتان سوار اسبی چون پیل
  6. شمارهٔ ۴۴۲با نیک و بد زمانه در ساز ایدل
  7. شمارهٔ ۴۴۳ز ابروی تو و روی تو در ملک جمال
  8. شمارهٔ ۴۴۴تا غالیه‌گون خال‌ِ مه‌ِ مهر گسل
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.