پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۴۳۷

چون خواجه بشد چه نام باقی و چه ننگ

چون ماند بوارثان چه یاقوت و چه سنگ

باز آمدنت نیست بمقصود شتاب

روزی دو که در جهانت افتاد درنگ

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۳۹مائیم و می روح فزا چون دم مشک
  2. شمارهٔ ۴۴۰ای پیکر تو گنج روان همه فضل
  3. شمارهٔ ۴۴۱دی شاه بتان سوار اسبی چون پیل
  4. شمارهٔ ۴۴۲با نیک و بد زمانه در ساز ایدل
  5. شمارهٔ ۴۴۳ز ابروی تو و روی تو در ملک جمال
  6. شمارهٔ ۴۴۴تا غالیه‌گون خال‌ِ مه‌ِ مهر گسل
  7. شمارهٔ ۴۴۵امروز به گرما به بت مهر گسل
  8. شمارهٔ ۴۴۶گفتم بجهم ز زلف جانانه به عقل
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.