پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۴۳۹

مائیم و می روح فزا چون دم مشک

لیکن بر اهل عصر چه مشک و چه پشک

در پای عوام کشته گشتند خواص

آتش چو در افتاد نه تر ماند و نه خشک

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۴۱دی شاه بتان سوار اسبی چون پیل
  2. شمارهٔ ۴۴۲با نیک و بد زمانه در ساز ایدل
  3. شمارهٔ ۴۴۳ز ابروی تو و روی تو در ملک جمال
  4. شمارهٔ ۴۴۴تا غالیه‌گون خال‌ِ مه‌ِ مهر گسل
  5. شمارهٔ ۴۴۵امروز به گرما به بت مهر گسل
  6. شمارهٔ ۴۴۶گفتم بجهم ز زلف جانانه به عقل
  7. شمارهٔ ۴۴۷کس خلد و حجیم را ندیده‌ست ای‌دل
  8. شمارهٔ ۴۴۸هر غم که گذشت شد به دل‌ها همه سهل
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.