پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۴۴۸

هر غم که گذشت شد به دل‌ها همه سهل

ناآمده را غم نخورد مردم اهل

غافل مشو از یک‌دمه حالی که تراست

کاین یک‌دمه را هم نبود چندان مهل

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۵۰افسوس که آفتاب عمرم به زوال
  2. شمارهٔ ۴۵۱تا مردم چشم پر نمم روز وصال
  3. شمارهٔ ۴۵۲هم عاشق آنروی چو مه دارم دل
  4. شمارهٔ ۴۵۳در حال حیاتم ای بت مشکین خال
  5. شمارهٔ ۴۵۴در پای گل از دست منه ساغر مل
  6. شمارهٔ ۴۵۵در حیرتم از روی تو ایماه چکل
  7. شمارهٔ ۴۵۶زیبا صنمی بناز کی آب زلال
  8. شمارهٔ ۴۵۷پیوسته ز رویت ایمه مهر گسل
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.