پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۴۵۷

پیوسته ز رویت ایمه مهر گسل

پروانه نور میبرد شمع چکل

گر خون دلم خوری حلالت کردم

لیکن نکنم هجر دلازار بحل

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۵۹علمی که ترا می نرساند به کمال
  2. شمارهٔ ۴۶۰در چشم تو باشد سخنم سحر حلال
  3. شمارهٔ ۴۶۱دارد صنم ماهوش زهره جمال
  4. شمارهٔ ۴۶۲در خطه سبزوار دیدم امسال
  5. شمارهٔ ۴۶۳روزی که دلم شدی بخوبان مایل
  6. شمارهٔ ۴۶۴هر کو بحسد بسته همی دارد دل
  7. شمارهٔ ۴۶۵ما بر در شکریم و قناعت همه سال
  8. شمارهٔ ۴۶۶ایدل طلب گذشته امریست محال
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.