پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۴۴۷

کس خلد و حجیم را ندیده‌ست ای‌دل

کاو کس که از آن‌جهان رسیده‌ست ای‌دل‌؟

امید و هراس ما به چیزی‌ست کزان

جز نام نشانی نه پدیده‌ست ای‌دل

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۴۹خواهد شدن از تن نظر جان زایل
  2. شمارهٔ ۴۵۰افسوس که آفتاب عمرم به زوال
  3. شمارهٔ ۴۵۱تا مردم چشم پر نمم روز وصال
  4. شمارهٔ ۴۵۲هم عاشق آنروی چو مه دارم دل
  5. شمارهٔ ۴۵۳در حال حیاتم ای بت مشکین خال
  6. شمارهٔ ۴۵۴در پای گل از دست منه ساغر مل
  7. شمارهٔ ۴۵۵در حیرتم از روی تو ایماه چکل
  8. شمارهٔ ۴۵۶زیبا صنمی بناز کی آب زلال
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.