پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۸

باشه که بخوبی رخش افزون ز مهست

گر نرد ندیمانه نبازیم بهست

با شاه نیارم بگرو برد از آنک

هر چیز که هست بنده را زان شهست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱۰تا از چمن آن سرو خرامان بگذشت
  2. شمارهٔ ۱۱۱تا سقف سپهر نیل پیکر بر پاست
  3. شمارهٔ ۱۱۲تا یار بحج رفت ز ما ببریدست
  4. شمارهٔ ۱۱۳تا بر مه تابانش ز عنبر قوس است
  5. شمارهٔ ۱۱۴تن در غمش از هلال باریکترست
  6. شمارهٔ ۱۱۵تا دیده من دید زهر خوبترت
  7. شمارهٔ ۱۱۶تا آبله رخ بر رخ دلدار ز دست
  8. شمارهٔ ۱۱۷تا چند کشم صد ضرر از چشم خوشت
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.