ابن یمین
شمارهٔ ۱۱۳
تا بر مه تابانش ز عنبر قوس است
ما را چو سپاهیان نظر برقوس است
وقتی که بتم کمان کشد تا بن قوس
بینی که مه چهارده در قوس است
ابن یمین
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۱۵تا دیده من دید زهر خوبترت
- شمارهٔ ۱۱۶تا آبله رخ بر رخ دلدار ز دست
- شمارهٔ ۱۱۷تا چند کشم صد ضرر از چشم خوشت
- شمارهٔ ۱۱۸تا رست بگرد شکرت شاخ نبات
- شمارهٔ ۱۱۹تا روی ترا بدیدم ایعشوه پرست
- شمارهٔ ۱۲۰تا بسته نگردد بکل ابواب حیات
- شمارهٔ ۱۲۱برخیز سحرگه ای صبا چابک و چست
- شمارهٔ ۱۲۲چون آکهیی نبینم از توحیدت
درباره‌ی ابن یمین
امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.