پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۰

تا بسته نگردد بکل ابواب حیات

وز تن نشود منقطع اسباب حیات

امید توان داشت که آید بصفا

از تیرگی محنت و غم آبحیات

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲۲چون آکهیی نبینم از توحیدت
  2. شمارهٔ ۱۲۳چون تعبیه جهانیان بسیارست
  3. شمارهٔ ۱۲۴پیوسته نشان عاشقان بد نامیست
  4. شمارهٔ ۱۲۵در روضه توحید اگر بارت نیست
  5. شمارهٔ ۱۲۶گر دور فلک تابع فرمان تو نیست
  6. شمارهٔ ۱۲۷سردار جهان خواجه که آئینش سخاست
  7. شمارهٔ ۱۲۸شاها ز تو کار عالمی سامان یافت
  8. شمارهٔ ۱۲۹دل شد ز پی وصل دلارام ز دست
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.