پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۱۱۰

تا از چمن آن سرو خرامان بگذشت

درد دل آزرده ز درمان بگذشت

چون ابر بهار از آنسبب گریانم

کز گلشن ملک آن بت خندان بگذشت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱۲تا یار بحج رفت ز ما ببریدست
  2. شمارهٔ ۱۱۳تا بر مه تابانش ز عنبر قوس است
  3. شمارهٔ ۱۱۴تن در غمش از هلال باریکترست
  4. شمارهٔ ۱۱۵تا دیده من دید زهر خوبترت
  5. شمارهٔ ۱۱۶تا آبله رخ بر رخ دلدار ز دست
  6. شمارهٔ ۱۱۷تا چند کشم صد ضرر از چشم خوشت
  7. شمارهٔ ۱۱۸تا رست بگرد شکرت شاخ نبات
  8. شمارهٔ ۱۱۹تا روی ترا بدیدم ایعشوه پرست
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.