پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۱۰

دل باز بسوداش در انداخت مرا

و اندر کف صد شور و شر انداخت مرا

سودی نکند غم زیان خوردن من

من بعد که خانمان برانداخت مرا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲گل را بسحر نظر ربا کرد صبا
  2. شمارهٔ ۱۳تا بر تن آزرده تب افتاد مرا
  3. شمارهٔ ۱۴یا رب ز خرد مدار محروم مرا
  4. شمارهٔ ۱۵در وی زده ایم دست او داند و ما
  5. شمارهٔ ۱۶نائی که جمال دلستانست او را
  6. شمارهٔ ۱۷گفتم صنما غم رهی نیست ترا
  7. شمارهٔ ۱۸حسنت که بر او روح نظر داشت مرا
  8. شمارهٔ ۱۹گل دید صفای آنرخ نیکو را
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.