پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۶۶٧

جهان نزد عاقل نیرزد بدان

که بارش نهی بر دل خویشتن

توانی اگر دور باشی از آن

که آسان کنی منزل خویشتن

بجز یکنفس حاصل عمر نیست

غنیمت شمر حاصل خویشتن

ز نا جنس اگر نیستی بر کران

بدست خودی قاتل خویشتن

توئی شهره شهر در زیرکی

اگر گشته ئی مقبل خویشتن

بهمت خلاص ار دهی روح را

ازین منزل نازل خویشتن

گرت آگهی هست ابن یمین

ز آب خود و از گل خویشتن

سفرهای علوی کنی آنچنانک

نهی بر فلک محمل خویشتن

هوا کن ازین خاکدان تا کنی

بر آب خضر منزل خویشتن

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۶۶٩چهار چیز دهد آبروی مرد بباد
  2. شمارهٔ ۶٧٠خرم آنکس که بقعه ئی دارد
  3. شمارهٔ ۶٧١خرم اینقصر دلفروز که بر روی زمین
  4. شمارهٔ ۶٧٢دلا در نیک و بد بی اختیاری
  5. شمارهٔ ۶٧٣ز آستانه جاه و جلال خسرو عهد
  6. شمارهٔ ۶٧۴ز ابن یمین پیام برای باد صبحدم
  7. شمارهٔ ۶٧۵ز هی سعادت من گر نسیم باد شمال
  8. شمارهٔ ۶٧۶زندگانی بکنج عافیتی
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.