پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٣٩٢

ای پسر همنشین اگر خواهی

همنشینی طلب ز خود بهتر

ز آنکه در نفس همدم از همدم

نقش پیدا شود بخیر و بشر

مثل اخکر که با همه گرمی

سرد گردد بوصل خاکستر

ورچه باشد فسرده طبع انگشت

چون بآتش رسد شود اخگر

گر تو خواهی که نیکنام شوی

دور باش از بدان عزیز پدر

وینسخن را که گفت ابن یمین

در صلاح و فساد آن بنگر

گر پسندیده نایدت مشنو

ور پسند آیدت از آن مگذر

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٣٩۴ای نسیم صبحدم از بخت نیک ار باشدت
  2. شمارهٔ ٣٩۵ابن یمین دریغ یساری نیافتست
  3. شمارهٔ ٣٩۶ایدل نصیحتم بشنو تا برون بری
  4. شمارهٔ ٣٩٧ای همای همت عالی تو
  5. شمارهٔ ٣٩٨ای نسیم صبحدم ز آنجا که لطف تست خیز
  6. شمارهٔ ٣٩٩ای نسیم سپیده دم بر خیز
  7. شمارهٔ ۴٠٠شهریارا آن شنیدستی که روزی در شکار
  8. شمارهٔ ۴٠١ایدل ازینجهان دلازار در گذر
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.