پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٣٧١

هر که در اصل بد نهاد افتاد

هیچ نیکی ازو مدار امید

ز آنکه هرگز بجهد نتوان کرد

از کلاغ سیاه باز سفید

دون پرستی مکن که می نشود

در صفا هیچ ذره چون خورشید

هر کرا دور چرخ جامی داد

بابصارت نکشت چون جمشید

بید را گر بپرورند چو عود

بر نیاید نسیم عود از بید

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٣٧٣هر بلا کز قضای بد باشد
  2. شمارهٔ ٣٧۴هر کرا با خود مصاحب میکنی
  3. شمارهٔ ٣٧۵هر که را داد نعمتی ایزد
  4. شمارهٔ ٣٧۶هر آن کش خرد رهنمایست و رهبر
  5. شمارهٔ ٣٧٧هنر بباید و رادی و مردمی و خرد
  6. شمارهٔ ٣٧٨هیچ رنجی بتر ز غربت نیست
  7. شمارهٔ ٣٧٩هر که از بهر خود نگفت سخن
  8. شمارهٔ ٣٨٠هر که دل بر اصابت خیرات
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.