پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٣٧۴

هر کرا با خود مصاحب میکنی

بنگرش تا خویشتن چون میزید

گر بقدر حال سامانیش هست

میل او کن کو بقانون میزید

ور نباشد رونقی در کار او

ز آنکه حد-اوست افزون میزید

سالها گر تربیت خواهیش کرد

همچنان باشد که اکنون میزید

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٣٧۶هر آن کش خرد رهنمایست و رهبر
  2. شمارهٔ ٣٧٧هنر بباید و رادی و مردمی و خرد
  3. شمارهٔ ٣٧٨هیچ رنجی بتر ز غربت نیست
  4. شمارهٔ ٣٧٩هر که از بهر خود نگفت سخن
  5. شمارهٔ ٣٨٠هر که دل بر اصابت خیرات
  6. شمارهٔ ٣٨١همی شد رهی دی بنزد بزرگی
  7. شمارهٔ ٣٨٢هر چه رزق تو باشد ای درویش
  8. شمارهٔ ٣٨٣یا رب چه موجبست که روزی نگفت شاه
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.