پرش به محتوای اصلی
بیدل دهلوی بیدل دهلوی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۵۸۳

به پیری هم نی‌ام غافل ز عشق آن‌کمان ابرو

حضور قامت خم‌ گشته ایمایی‌ست زان ابرو

دم تیغی چو اشک از خون من رنگین نمی گردد

مبادا افتد از مستی به فکر امتحان ابرو

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۲۵۸۵بس رشک قامت او سوخت سر تا پای سرو
  2. غزل شمارهٔ ۲۵۸۶بس که یادِ قامتت بر باد داد اجزای سرو
  3. غزل شمارهٔ ۲۵۸۷ای بسمل طلب پی خون چکیده رو
  4. غزل شمارهٔ ۲۵۸۸ای بیخبر به درد دل ما رسیده رو
  5. غزل شمارهٔ ۲۵۸۹همچون نفس به آینهٔ دل رسیده رو
  6. غزل شمارهٔ ۲۵۹۰نامنفعلی گریه کن و چون مژه تر شو
  7. غزل شمارهٔ ۲۵۹۱ای پرفشان‌ گرد نفس چندی شرار سنگ شو
  8. غزل شمارهٔ ۲۵۹۲نمی‌گویم قیامت جوش زن یا شور توفان شو
همه‌ی غزلیات ←

بیدل دهلوی درباره‌ی بیدل دهلوی

ابوالمعانی میرزا عبدالقادر بیدل دهلوی رحمه‌الله علیه (زاده ۱۰۵۴ هجری قمری در هندوستان، ایالت بهار، پتنه) از سخنوران نام‌آور و بلندطبع فارسی و از بزرگترین سرایندگان دوره سبک هندی بود. این استاد توانای ترک‌تبار در اقسام شعر داد سخن داده که از آثار منظوم او میتوان اینها را برشمرد: غزلیات، قصائد، ترکیب‌بندها، ترجیع‌بندها،...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.