پرش به محتوای اصلی
بیدل دهلوی بیدل دهلوی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۴۱

خداوندا! به آن نور نظر در دیده جا بنما

به قدر انتظار ما جمال مدعا بنما

نه رنگی از طرب داریم و نی از خرّمی بویی

چمن گم کرده‌ایم، آیینهٔ ما را به ما بنما

شفیع جرم مهجوران به‌جز حیرت چه می‌باشد؟

به حق دیدهٔ بیدل، که ما را آن لقا بنما

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۲۴۳بی‌ریشه سوخت مزرع آه حزین ما
  2. غزل شمارهٔ ۲۴۴پا به نومیدی شکست، آزادی دلخواه ما
  3. غزل شمارهٔ ۲۴۵کوتاه نیست سلسلهٔ دود آه ما
  4. غزل شمارهٔ ۲۴۶نخل شمعیم که در شعله دوَد ریشهٔ ما
  5. غزل شمارهٔ ۲۴۷می‌خورد خون، نفس اندر دل غم‌پیشهٔ ما
  6. غزل شمارهٔ ۲۴۸داغ گل کرد بهار از اثر لالهٔ ما
  7. غزل شمارهٔ ۲۴۹غنچه‌سان، بی‌در است خانهٔ ما
  8. غزل شمارهٔ ۲۵۰سعی دیر و حرم بهانهٔ ما
همه‌ی غزلیات ←

بیدل دهلوی درباره‌ی بیدل دهلوی

ابوالمعانی میرزا عبدالقادر بیدل دهلوی رحمه‌الله علیه (زاده ۱۰۵۴ هجری قمری در هندوستان، ایالت بهار، پتنه) از سخنوران نام‌آور و بلندطبع فارسی و از بزرگترین سرایندگان دوره سبک هندی بود. این استاد توانای ترک‌تبار در اقسام شعر داد سخن داده که از آثار منظوم او میتوان اینها را برشمرد: غزلیات، قصائد، ترکیب‌بندها، ترجیع‌بندها،...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.