پرش به محتوای اصلی
بیدل دهلوی بیدل دهلوی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۰۰

چمن دلی ‌که به یاد تو آشنا گردید

فلک سری ‌که به پای تو جبهه‌سا گردید

کسی‌که دست به دامان التفات تو زد‌

مقیم انجمن سایهٔ هما گردید

حضو‌ر خاک جناب تو دارد اکسیری

که نقش پا ز خیالش جبین‌نما گردید

چو بیدل آنکه غبار ره نیاز تو شد

به چشم هر دو جهان ناز توتیاگردید

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۶۰۲رسید عید و طربها دلیل دل‌ گردید
  2. غزل شمارهٔ ۱۶۰۳به سعی یأس نفس خامشی بیان‌ گردید
  3. غزل شمارهٔ ۱۶۰۴توان اگر همه دور آن آسمان گردید
  4. غزل شمارهٔ ۱۶۰۵سران ز نسخهٔ تسلیم باب بردارید
  5. غزل شمارهٔ ۱۶۰۶دوستان از منش دعا مبرید
  6. غزل شمارهٔ ۱۶۰۷تاکی از این باغ و راغ رنج دویدن برید
  7. غزل شمارهٔ ۱۶۰۸چو شمع بر سرت اقبال و جاه می‌گرید
  8. غزل شمارهٔ ۱۶۰۹چو سبحه بر سر هم تا به‌ کی قدم شمرید
همه‌ی غزلیات ←

بیدل دهلوی درباره‌ی بیدل دهلوی

ابوالمعانی میرزا عبدالقادر بیدل دهلوی رحمه‌الله علیه (زاده ۱۰۵۴ هجری قمری در هندوستان، ایالت بهار، پتنه) از سخنوران نام‌آور و بلندطبع فارسی و از بزرگترین سرایندگان دوره سبک هندی بود. این استاد توانای ترک‌تبار در اقسام شعر داد سخن داده که از آثار منظوم او میتوان اینها را برشمرد: غزلیات، قصائد، ترکیب‌بندها، ترجیع‌بندها،...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.