پرش به محتوای اصلی
بیدل دهلوی بیدل دهلوی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۲۲

هرجا صلای محرمی راز داده‌اند

آهسته‌تر ز بوی گل آواز داده‌اند

سرها به تیغ داد زبان لیک چاره نیست

بر شمع ما همین لب غماز داده‌اند

زان یک نوای‌ کن که جنون‌ کرده در ازل

چندین هزار نغمه به هر ساز داده‌اند

مژگان به کارخانهٔ حیرت گشوده‌ایم

در دست ما کلید در باز داده‌اند

مرغان این چمن همه چون شبنم سحر

گر بیضه داده‌اند به پرواز داده‌اند

از نقد و جنس عالم نیرنگ چون نفس

تا واشمرده‌اند همان باز داده‌اند

سازی‌ست زندگی‌که خموشی نوای اوست

پیش از شنیدنت به دل آواز داده‌اند

بر فرصتی‌که نیست مکش حسرت ای شرار

انجام کارها به یک آغاز داده‌اند

خواهی به شک نظر کن و خواهی یقین شناس

آیینهٔ خیال تو پرداز داده‌اند

ای شمع ناز کن تو به سامان عشرتت

رنگ بهار خرمن‌ گل باز داده‌اند

بیدل تو هم بناز دو روزی‌ که عمرهاست

اوهام داد آینهٔ ناز داده‌اند

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۳۲۴روزگاری شد که از اهل وفا دل برده‌اند
  2. غزل شمارهٔ ۱۳۲۵غفلت آهنگان که دل را ساز غوغا کرده‌اند
  3. غزل شمارهٔ ۱۳۲۶اینکه در دیر غمت دم سرد پیدا کرد‌ه‌اند
  4. غزل شمارهٔ ۱۳۲۷آن سخا کیشان ‌که بر احسان نظر واکرده‌اند
  5. غزل شمارهٔ ۱۳۲۸فرصت انشایان هستی‌ گر تکلف ‌کرده‌اند
  6. غزل شمارهٔ ۱۳۲۹تا ز گرد انتظارت مستفیدم‌ کرده‌اند
  7. غزل شمارهٔ ۱۳۳۰آب و رنگ عبرتی صرف بهارم‌ کرده‌اند
  8. غزل شمارهٔ ۱۳۳۱با خزان آرزو حشر بهارم‌ کرد‌ه‌اند
همه‌ی غزلیات ←

بیدل دهلوی درباره‌ی بیدل دهلوی

ابوالمعانی میرزا عبدالقادر بیدل دهلوی رحمه‌الله علیه (زاده ۱۰۵۴ هجری قمری در هندوستان، ایالت بهار، پتنه) از سخنوران نام‌آور و بلندطبع فارسی و از بزرگترین سرایندگان دوره سبک هندی بود. این استاد توانای ترک‌تبار در اقسام شعر داد سخن داده که از آثار منظوم او میتوان اینها را برشمرد: غزلیات، قصائد، ترکیب‌بندها، ترجیع‌بندها،...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.