مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۱
دلبند سمنبرست گلرفتارا
شیرین سخنا ماه شکر گفتارا!
هر چند که هیچ یاد ناری ما را
روز تو خجسته باد یارب یارا!
مجیرالدین بیلقانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۳آن دل که همیشه در طرب داشت شتاب
- شمارهٔ ۴اکنون که شد از دست من . . .
- شمارهٔ ۵مه مژده دهد به عمر جاوید امشب
- شمارهٔ ۶در بزم تو گل با می سوری در ساخت
- شمارهٔ ۷مرا اندیشه ات خون در جگر سوخت
- شمارهٔ ۸گل صبحدم از باد برآشفت و بریخت
- شمارهٔ ۹دوش از چشمم سرشگ خون افزون ریخت
- شمارهٔ ۱۰ساقی ز صراحی می گلگون می ریخت
درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی
ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.