مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۵۷
مرا دل نه و دردهای دلی
که عاجز شدستم ز درمان خویش
ندانم من خسته آن کیم؟
که باری نیم بی گمان آن خویش
تن و جان خود می خورم در عنا
چو شمعم همه ساله مهمان خویش
مجیرالدین بیلقانی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۵۹به جان آفرینی که نزد جلالش
- شمارهٔ ۶۰غم آباد ایام را آزمودم
- شمارهٔ ۶۱گل باغ فضلم زلال میم ده
- شمارهٔ ۶۲هر آن عمری که آن از کام دل بر گوشه ای افتد
- شمارهٔ ۶۳خسروا! بر بساط خدمت تست
- شمارهٔ ۶۴به خدایی که در موجودات
- شمارهٔ ۶۵دین پناها! دم جانبخش ترا
- شمارهٔ ۶۶صاحبا! داننده اسرار می داند که من
درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی
ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.