مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۶۱
گل باغ فضلم زلال میم ده
گر امید داری که بشکفته باشم
چنان ساز کامشب ز می مست و طافح
به عزم صبوح دگر خفته باشم
مجیرالدین بیلقانی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۶۳خسروا! بر بساط خدمت تست
- شمارهٔ ۶۴به خدایی که در موجودات
- شمارهٔ ۶۵دین پناها! دم جانبخش ترا
- شمارهٔ ۶۶صاحبا! داننده اسرار می داند که من
- شمارهٔ ۶۷سعد دین اسعد آن یگانه دهر
- شمارهٔ ۶۸جنت دنیاست عرض این همایون بارگاه
- شمارهٔ ۶۹این قوم نگر که باز هستند
- شمارهٔ ۷۰ای خواجه تویی معامل من
درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی
ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.