پرش به محتوای اصلی
ناصر بجه‌ای ناصر بجه‌ای

غزلیات

شمارهٔ ۵۵

ای صورت تو همه معانی

خوش‌تر ز حیات جاودانی

از هر شکری ز لعل شیرین

پیرایه صد هزار جانی

هستی تو جهان حسن و از رخ

آسایش جان صد جهانی

یک ذره ز خاک آستانت

بهتر که صد آب زندگانی

هستی تو به چشم و زلف و ابرو

کیخسرو ملک دلستانی

بخشد لب تو ز نقش خطت

توقیع بقای جاودانی

از هر چه بگویمت به خوبی

آنی به یقین و بیش از آنی

در ذات مبارک تو شد ختم

آیین وفا و مهربانی

هر نکته که در تصور آید

از شیوه دلبری تو دانی

چون یاد کنم ز صورت تو

سر تا قدمم شود معانی

چشم بد دشمنان تو دور

کانصاف به کام دوستانی

ناصر ز جهان به توست خرم

کز حسن و جمال صد جهانی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۷ای عاشقی که جویی از دل نشان معنی
  2. شمارهٔ ۵۸چه کم شود ار تو گاه گاهی
  3. شمارهٔ ۵۹خرم آن دم که چو دولت ز درم باز آیی
  4. شمارهٔ ۶۰الا ای ترک عیسی‌دم تو ماه عالم‌آرایی
همه‌ی غزلیات ←

ناصر بجه‌ای درباره‌ی ناصر بجه‌ای

ناصرالدین بجه‌ای که به ناصرالدین شیرازی و ناصر بجه‌ای هم شهرت دارد، از شاعران پارسی‌گوی سده هفتم و اوایل سده هشتم هجری بود. تخلّص شعری او «ناصر» بود. اصل او از «بجه» روستایی از قصبات رامجرد میان استان فارس و اصفهان بود و چون در شیراز سکونت داشت به شیرازی شهرت یافته‌است. ناصر بجه‌ای از معاصران سعدی بوده‌است یعنی ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.