فقرۀ ۸۸

ادامه‌ی ارمغان بهار

1. فقرۀ ۹۰اندر پدر و مادر خویش ترسکار و نیوشنده و فرمان‌بردار باش‌، چه مرد را تا پدر و مادر زنده‌اند، همانا چون شیر اندر بیشه است از هیچ کس نترسد و او را که پدر و مادر نیست همانا چون زن بیوه است که چیزی از وی بدوسند و او هیچ چیزی نتواند کرد و هر کسی (‌او را) بخوار
2. فقرۀ ۹۱دخت خود را به زیرک و دانا مرد ده‌، چه زیرک و دانا مرد هر آینه چون زمین نیکوست‌. کجا تخم بدو افکند و از او بس جورتاک (‌؟‌) اندر آید.
3. فقرۀ ۹۲اگر خواهی از کسی دشنام نشنوی‌، به کس دشنام مده‌.
4. فقرۀ ۹۳تند هلک‌گوی (‌عصبانی و دیوانه‌وار) مباش‌، چه تند هلک‌گوی مردم چنان چون آتش است که اندر بیشه افتد و همه مرغ و ماهی بسوزد و هم خرفستر سوزد.
5. فقرۀ ۹۴با آن مرد کجا پدر و مادر از او آزرده و ناخشنودند همکار مباش کت داد به دوبار ندارد - هیچت با آن کس دوستی و دوشارم مباد.
6. فقرۀ ۹۵شرم و ننگ بدرا، روان خویش به دوزخ مسپار.
7. فقرۀ ۹۶سخن دوآیینه (‌به دورویی و تذبذب‌) مگوی.
8. فقرۀ ۹۷به انجمن جایی که نشینی نزدیک دروغ ‌(گوی‌) منشین که تو نیز بسیار دردمند نه‌بوی‌. (کذا)