ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۴۸
دل موری میازار ار چه خرد است
که خردک نالشی سازد تو را خرد
جوانمرگی است قسم مردم آزار
اگر کنت است اگر دوک است اگر لرد
ملک‌الشعرا بهار
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۵۰ - قطعهدر خوردن بشر خاک از بس که حرص دارد
- شمارهٔ ۵۱ - در هجو مردی کوسج و کچلبه پوز این مجیدک ریش گویی
- شمارهٔ ۵۲ - غم وطننه هرکه درد دیار و غم وطن دارد
- شمارهٔ ۵۳ - تاریخ وفات «مستغنی» دانشمند افغانآه کامسال آسمان در خطهٔ افغان زمین
- شمارهٔ ۵۴ - قطعهٔ هندیبنگر برنج را که به چندین حقارتش
- شمارهٔ ۵۵ - خیرات محمدیدر عهد شهنشه خردمند
- شمارهٔ ۵۶ - در مرثیهٔ عشقیوه که عشقی در صباح زندگی
- شمارهٔ ۵۷ - قوهٔ برق و کهرباسال‌ها در فرنگ می گفتند
درباره‌ی ملک‌الشعرا بهار
محمدتقی بهار ملقب به ملک‌الشعراء بهار، شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. او در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک‌الشعراء صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملک‌الشعرای دربار مظفرالدین‌شاه شد. او شش دوره نم...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.