ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۵۱ - در هجو مردی کوسج و کچل
به پوز این مجیدک ریش گویی
کلاغی پشم در منقار دارد
چو بینی کلهٔ سرخ کلش را
شتر گویی چقندر بار دارد
ملک‌الشعرا بهار
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۵۳ - تاریخ وفات «مستغنی» دانشمند افغانآه کامسال آسمان در خطهٔ افغان زمین
- شمارهٔ ۵۴ - قطعهٔ هندیبنگر برنج را که به چندین حقارتش
- شمارهٔ ۵۵ - خیرات محمدیدر عهد شهنشه خردمند
- شمارهٔ ۵۶ - در مرثیهٔ عشقیوه که عشقی در صباح زندگی
- شمارهٔ ۵۷ - قوهٔ برق و کهرباسال‌ها در فرنگ می گفتند
- شمارهٔ ۵۸ - در مذمت خاموشخمش‌منشین و چون مردم سخنگوی
- شمارهٔ ۵۹ - جای زحمتبی‌زحمت و دردسر چه جاییست
- شمارهٔ ۶۰ - بد مکنبد نکند هیچ کس به مردم و هم نیز
درباره‌ی ملک‌الشعرا بهار
محمدتقی بهار ملقب به ملک‌الشعراء بهار، شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. او در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک‌الشعراء صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملک‌الشعرای دربار مظفرالدین‌شاه شد. او شش دوره نم...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.