ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۱ - ترجمه یک شعرترکی
هرکرا دوست شدم دشمن جان گشت مرا
بخت من دشمن من بود عیان گشت مرا
ملک‌الشعرا بهار
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۳ - تاریخ وفات ایرج میرزاسکته کرد و مُرد ایرج میرزا
- شمارهٔ ۴ - در مرثیه و مادهٔ تاریخ فوت پدردریغ و درد که از کید فتنهٔ گردون
- شمارهٔ ۵ - هشت شاعر در عرب و عجمهشت تن در هشت معنی شهره‌اند اندر ادب
- شمارهٔ ۶ - مادر ذوق و ادبمادر باباشمل رفت از جهان
- شمارهٔ ۷ - در هجو روزنامهٔ اصفهان و نامهٔ ناهیدگو، ز من باد سحرگه به صفاهانی زشت
- شمارهٔ ۸اگر مدار بهم نیست کار آتش و آب
- شمارهٔ ۹ - قدرت روحرفیقی داشتم بل اوستادی
- شمارهٔ ۱۰ - شوری‌هرکه او نغمهٔ شوری بنواخت
درباره‌ی ملک‌الشعرا بهار
محمدتقی بهار ملقب به ملک‌الشعراء بهار، شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. او در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک‌الشعراء صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملک‌الشعرای دربار مظفرالدین‌شاه شد. او شش دوره نم...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.