پرش به محتوای اصلی
ملک‌الشعرا بهار ملک‌الشعرا بهار

غزلیات

شمارهٔ ۷۴

اگرچه بسته قضا دست نوبهار امسال

بدین خوشیم که خُرّم بود بهار امسال

سزد که خلق نکوتر ز سال پار شوند

که نوبهار نکوتر بود ز پار امسال

نگار، پار سر قتل و جنگ و غارت داشت

ولی به صلح و صفاییم امیدوار امسال

ز کارزار عدو، پار کار ما شد زار

خدا کند که ‌شود کار خصم زار امسال

به حال زار فقیران کنید رحم که کرد

به حال زار شما رحم‌، روزگار امسال

در نشاط و طرب بازکن پیاله بنوش

که باز شد در الطاف کردگار امسال

به شادمانی قلب پریش هموطنان

نوید فتح و ظفر می‌دهد بهار امسال

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۶باز پیمان بست دل با دلبری پیمان گسل
  2. شمارهٔ ۷۷منم که خط غلامی دهم به نیم ‌سلام
  3. شمارهٔ ۷۸از داغ غمت جانا! می‌سوزم و می‌سازم
  4. شمارهٔ ۷۹بود آیا که دگرباره به شیراز رسم
  5. شمارهٔ ۸۰ز نار هجر می‌سوزم ز درد عشق می‌نالم
  6. شمارهٔ ۸۱ز نادرستی اهل زمان شکسته شدیم
  7. شمارهٔ ۸۲وقت آنست که بر سبزه مقامی بکنیم
  8. شمارهٔ ۸۳منم که عشق بتانم نموده پیر و کهن
همه‌ی غزلیات ←

ملک‌الشعرا بهار درباره‌ی ملک‌الشعرا بهار

محمدتقی بهار ملقب به ملک‌الشعراء بهار، شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. او در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک‌الشعراء صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملک‌الشعرای دربار مظفرالدین‌شاه شد. او شش دوره نم...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.